Een duurzame sociale leefomgeving

Maximaliseren

Hij geeft het volmondig toe: zijn eigen branche heeft de afgelopen decennia meegewerkt aan het ontstaan van uniforme straten, eenheidsworst. En nog steeds is het in de woningbouw vaak een kwestie van 'maximaliseren': zo veel mogelijk huizen wegzetten op een locatie, elke vierkante meter benutten.

Dat moet anders, vindt Van der Duim. ,,Als je gaat bouwen, dan neem je ook een sociale verantwoordelijkheid. Je zet iets neer voor vaak langer dan honderd jaar. Dus moet je vooraf goed nadenken wat je doet. Het klinkt misschien soft, maar dat is het niet.  Het is juist economisch verantwoord: als mensen ergens graag wonen, wordt hun bezit meer waard. ’’

 

De behoefte aan een sociale omgeving zie je volgens Van der Duim sterk bij de jeugd: ,,Jongeren zijn momenteel afnemend individualistisch en materialistisch. Ze richten zich meer op `beleving’ en op `delen’.’’ Maar ook ouderen zien steeds meer de nut en noodzaak van een sociale omgeving wanneer eventuele hulp en achtervang bij lichte zorg nodig is.

Die trend gaat gepaard met ontwikkelingen op het gebied van duurzaamheid, flexibele woningen, generatie-bestendigheid, budgetwonen, tiny houses, binnentuinen en shared gardens. ,,Op natuurlijke wijze sociaal met elkaar omgaan, dat willen mensen graag.’’ 

De directeur van Bouwbedrijf Lont vindt dat differentiatie het belangrijkste uitgangspunt van bouwplannen moet zijn. ,,Wat je nodig hebt, is een mengelmoes van starters, doorstarters, gezinnen en senioren. In een omgeving met genoeg speelplaatsen en groen .’’

Een mooi voorbeeld is de transformatie van een kantoorpand in Lelystad. ,,Het is ingevuld met appartementen voor zowel jongeren als ouderen. Ze hebben een gezamenlijk dakterras: hartstikke gezellig.’’